Het concentratiekamp Hessental in Schwäbisch Hall-Hessental (Württemberg) was een subkamp van het concentratiekamp Natzweiler-Struthof in Elzas dat bestond van de zomer van 1944 tot april 1945. Het kamp Hessental werd in de zomer van 1944 opgericht in een voormalig barakkamp van de Reichsarbeidsdienst op station Hessental. De eerste bezetting met 600 gevangenen vond plaats op 14 oktober 1944. Na nog twee transportschepen werden er in december 800 gevangenen ondergebracht.

Spoorwegwagon in het concentratiekamp - Hessental Gedenkteken
De meesten van hen waren Poolse Joden uit het Radom-gebied, die tijdens de selectie bij de helling van het vernietigingskamp Auschwitz als "werkgeschikt" waren verklaard en aanvankelijk naar het concentratiekamp Vaihingen/Enz waren gebracht. Het kamp stond onder leiding van SS-Hauptscharführer August Walling, die onder bevel stond van zes SS-mannen en enkele leden van de Todt-organisatie. Luftwaffe-soldaten dienden als bewakers voor werkdetachementen buiten het kamp.

De gevangenen werden voornamelijk ingezet op de luchtmachtbasis Hessental, waar ze bomschade moesten repareren en reparaties moesten uitvoeren. Daarnaast waren er werkdetachementen voor spoorwerk, in het bos, in steengroeven, bij handelsbedrijven, boeren en in de stad Schwäbisch Hall.

Door de systematische ondervoeding en hygiënische tekorten waren ziekten en epidemieën aan de orde van de oren. Veel gevangenen leden aan tekortziekten zoals dysenterie, en in februari 1945 brak er een tyfusepidemie uit die meer dan 100 levens eiste. Daarnaast waren er brute aanvallen door de bewakers, mishandeling en moorden. Onmenselijke marteling en moorden vonden in het openbaar plaats voor de ogen van de inwoners van Hessental. In het concentratiekamp Hessental stierven minstens 182 gevangenen aan honger, ziekte en moord. De lichamen werden begraven op de Joodse begraafplaats Steinbach, waar een monument hen vandaag de dag herdenkt.

Gezien de opmars van de Amerikaanse troepen over de Rijn naar het gebied rond Noord-Württemberg, evacueerde de SS het kamp op 5 april 1945 en stuurde de gevangenen op de Hessental-dodenmars onder leiding van SS-Untersturmführer Heinrich Wicker in de richting van het München-Allach-subkamp van het concentratiekamp Dachau. Dit leidde opnieuw tot talrijke moorden en sterfgevallen door uitputting. In totaal vielen ongeveer 150 tot 200 gevangenen het slachtoffer van de dodenmars.

Kampcommandant August Walling werd in 1947 door een Franse rechtbank veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf wegens misdaden tegen de menselijkheid, waarvan hij er tien uitzat.