NAD 235

Arbeidskamp Wierden.

gelegen  ver buiten bebouwde kom aan de Nijverdalseweg richting Nijverdal tussen de Nijverdalseweg het spoor. ( Westerveen)

Ieder arbeidskamp van de N.A.D. had een erenaam, zo had kamp Wierden als erenaam; Maarten Harpertzoon Tromp.

Met veel bombarie werd op maandag 10 augustus 1942 een reliëf van Tromp onthuld. Onder de genodigden was ook Mussert.

Bewoners:

• Tewerkgestelden bij Heidemij voor ontginning  voor de oorlog en begin WOII
• In de loop van 1942 werden in de NAD-kampen werkeloze joodse mannen ondergebracht, waarbij zij dezelfde werkzaamheden als de Nederlandse ex-militairen voor hen dienden te verrichten. Hun verblijf was slechts van korte duur. Vanaf begin oktober 1942 werden deze bewoners afgevoerd naar kamp Westerbork en/of kamp Vught om van daaruit naar de vernietigingskampen getransporteerd te worden.
• Na het vertrek van de joodse arbeiders werden de kampen weer bevolkt door niet joodse
  Nederlanders, hiertoe aangewezen door de bezetters. In september 1944 kozen veel NSB-ers vaak hals over kop het hazenpad (dolle dinsdag) en kwam er een einde aan de NAD, waarna de te werk gestelde mensen de benen namen. Vaak doken zij eerst onder in de omgeving van de kampen, om later terug te keren naar hun woonplaatsen.

Zie ook:

De arbeidsmannen op de foto bij het reliëf zijn de lichting juli - december 1943.

De mannen werkten overdag allemaal in het Westerveen. Ze marcheerden naar het werk en weer terug met de schop “op de nek”. En ondertussen zingen. Mooi was dat. Van “Hoog op de gele wagen” en zo. Het waren lange dagen voor deze mannen. Er zaten ook jongens bij, die nog nooit een schop in de handen hadden gehad. En ze kwamen ook overal vandaan, uit Limburg, Amsterdam. Maar een paar jonge mannen kwamen hier uit de buurt. 

In de oorlog heeft er heel wat gezeten daar op het kamp. Zo waren er de mannen van het NSKK (Nationalsozialistische Kraftfahrkorps). Dat waren Nederlanders uit het Westen.

Daarna zijn de Duitsers in het kamp gekomen. Deze mannen hadden het bericht gekregen, dat ze moesten vertrekken naar het oostfront.

Dat waren ook zo ongeveer de laatste Duitsers die op het kamp waren. Op het einde van de oorlog was er niemand meer.