Woensdrecht

Voor de nieuwe gemeente Woensdrecht, die op 1 januari 1997 ontstond, was er een kleinere gemeente met dezelfde naam. De drie gemeenten die er destijds bij kwamen, waren Ossendrecht, Huijbergen en Putte.

Kernen:

Hoogerheide 

Huijbergen 

Ossendrecht 

Putte

Woensdrecht 

 

De gemeente is verdeeld in de volgende wijken:

 

Wijk 00 Hoogerheide en Woensdrecht 

Wijk 01 Huijbergen 

Wijk 02 Ossendrecht 

Wijk 03 Putte 

 

Een wijk kan bestaan uit meerdere buurten:

Hoogerheide 

Woensdrecht 

Hoogerheide-Noord 

Industrieterrein De Kooy 

Verspreide huizen Woensdrecht 

Verspreide huizen Hoogerheide 

Huijbergen 

Eiland

Verspreide huizen ten zuiden van Huijbergen 

Verspreide huizen ten noorden van Huijbergen 

Ossendrecht 

Calfven

Verspreide huizen ten westen van Ossendrecht

Verspreide huizen ten oosten van Ossendrecht 

Putte

Verspreide huizen Putte 

 

 

Woensdrecht

In de jaren dertig en tijdens de Tweede Wereldoorlog was er in de omgeving van Woudenberg geen werkverschaffingskamp, maar de regio speelde wel een grote rol in de werkverschaffing en militaire werken. Arbeiders werden ingezet voor grote infrastructurele en verdedigingswerken in de Gelderse Vallei.

Belangrijke aspecten uit die tijd zijn: Aanleg Valleikanaal: Tussen 1935 en 1941 werd het Valleikanaal gegraven in het kader van de werkverschaffing, wat diende voor zowel een beter waterbeheer als de versterking van de Grebbelinie.

Grebbelinie-stellingen: Arbeiders en gemobiliseerde militairen verrichten zwaar schep- en versterkingswerk aan de linies in de directe omgeving van Woudenberg.

Barakkenkampen: In de omliggende bosrijke gebieden (zoals bij Austerlitz, Soesterberg en De Treek) lagen diverse legerings- en barakkenkampen waar arbeiders en militairen verbleven.

 

 

Putte

Tussen 1935 en 1941 werd het kanaal gegraven door werklozen in Woudenberg (en omliggende plaatsen zoals Scherpenzeel en Leusden) om de waterhuishouding te verbeteren en de verdedigingslinie te ondersteunen.

 

 

Ossendrecht

In Ossendrecht bestond een Rooms-Katholiek werkkamp voor werkloze jongeren, opgericht op 14 september 1936 bij de Volksabdij Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen. Dit kamp was onderdeel van de landelijke jeugdwerkverschaffing tijdens de crisisjaren.

Gestart door kapelaan Flor van Putte voor werkloze jongeren uit de regio.

Doel: Zinvolle dagbesteding en opbouw van een toekomst.

Leiding: Uitgevoerd door de Broeders van Huijbergen tot 1939.

Activiteiten in het KampBouw: Jongeren bouwden zelf het jeugdhuis en de abdijgebouwen. Grondwerk: Het egaliseren van het omringende bos- en duinterrein.

Ambachten: Het aanleren van vaardigheden zoals mandenmaken en houtbewerking.

Einde van het Werkkamp 1939: De rol van het jongerenwerkkamp liep ten einde.1941: Het definitieve doek viel voor het oorspronkelijke werkkamp, waarna de locatie een andere functie kreeg tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

De werkverschaffing in Ossendrecht (gemeente Woensdrecht) verwijst voornamelijk naar de grootschalige overheidsprojecten uit de crisisjaren 30 en de periode tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze regio werden werkloze arbeiders verplicht ingezet voor zwaar, ongeschoold handwerk om aanspraak te kunnen maken na een schamele financiële steun.

Belangrijke projecten Zeebad De Duintjes: Dit was een van de meest sprekende lokale werkverschaffingsprojecten uit 1932. Vanwege de stijgende werkloosheid in de gemeente werd een speciale commissie opgericht. Arbeiders moesten hier met de schop en kruiwagen de karakteristieke zandheuvels van de Brabantse Wal afgraven om een recreatie- en zwembad te realiseren.

Bosbouw en ontginning: Grote delen van de bossen en natuurgebieden rondom Ossendrecht zijn in deze crisisperiode handmatig aangelegd, ontgonnen of heringericht onder toezicht van instanties zoals de Nederlandse Heidemaatschappij (NHM)

Verblijfslocaties bij lokale klooster- en scholencomplex

Infrastructuur op de Brabantse Wal: Net buiten Ossendrecht, zoals bij de Zoombrug in Bergen op Zoom, werd in de jaren 30 bewust gekozen voor duurdere betonconstructies in plaats van hout. Dit werd puur gedaan om zoveel mogelijk lokale werklozen langdurig aan het werk te houden.

Het leven van de Polderjongens in West-Brabant stonden de arbeiders die dit zware graaf- en kanaalwerk uitvoerden bekend als polderjongens. Het werk was fysiek slopend: men maakte werkweken van wel 50 uur tegen een zeer laag loon (vaak tussen de 13 en 18 gulden per week). Wie weigerde te werken, verloor direct zijn uitkering en was aangewezen op de lokale armenzorg.

 

Huijbergen 

Kamp Huijbergen was in de jaren dertig een belangrijk werkloosheidskamp voor jonge mannen in Noord-Brabant, opgericht in het kader van de destijds door de overheid georganiseerde werkverschaffing. In dit kamp, ook wel aangeduid als jeugdkamp of werkkamp, werden jonge werklozen ondergebracht om hen te behoeden voor moreel verval en om hen nuttige arbeid te laten verrichten in de regio.

Het Doel en de Opzet Bestrijding van jeugdwerkloosheid: Tijdens de Grote Depressie in de jaren 1930 raakten duizenden jonge mannen werkloos. De overheid en maatschappelijke organisaties richtten kampen op om deze jongeren structuur en discipline te bieden. Huisvesting: De jonge arbeiders (vaak tientallen tegelijk) sliepen, aten en leefden samen in speciaal gebouwde houten barakken. De leefomstandigheden stonden bekend om hun strikte hygiëne en discipline.

:Historische krantenberichten uit 1936 omschrijven de sfeer in de barakken van Huijbergen als keurig netjes waarbij de zindelijkheid de bezoekers tegemoet straalde.De Werkzaamheden De jonge werklozen in Huijbergen werden ingezet voor zware, handmatige buitenarbeid in de omliggende natuur en infrastructuur. Dit gebeurde vaak in samenwerking met instanties zoals de Nederlandsche Heide Maatschappij. De belangrijkste projecten waren:Het dempen van vennen: Een van de grootste lokale projecten was het dempen van het Zwart Ven (ongeveer 8 hectare) en het ven de Eendenkooi (ongeveer 38 hectare). Deze terreinen waren door de gemeente Woensdrecht aangekocht om er bruikbare landbouwgrond van te maken. Ontginning en wegenbouw: De jonge arbeiders hielpen met de schop en kruiwagen bij het egaliseren van de omliggende heide- en bosgebieden en het aanleggen of verbeteren van zandwegen.

Na de periode van de werkverschaffing in de jaren dertig veranderde de functie van de regio en de gronden:Tijdens de Tweede Wereldoorlog probeerden de Duitse bezetters delen van de heide langs de Huijbergse weg en de Postbaan te transformeren tot een militair vliegveld, al hebben zij dit wegens tijdsgebrek nooit volledig kunnen voltooien.Na de oorlog werden de bossen rondom Huijbergen decennialang een zeer populaire locatie voor zomer- en jeugdkampen van sportverenigingen en scoutinggroepen.