Wolterdingen
Het kamp Wolterdingen was een kamp tijdens de Tweede Wereldoorlog, dat werd gebruikt als onderdak voor soldaten en burgers. Het lag in Wolterdingen, een wijk van de stad Soltau in Nedersaksen.
Het kamp werd in 1934 gebouwd op bevel van de SA vanuit Berlijn, het diende als sportkamp en bood onderdak aan 600 tot 700 gevangenen.
De SS nam het terrein al in 1935 over. Tot de overdracht aan Radolfzell op 30. In juli 1937 was hier de SS-Dispositionsgroep III/SS Germania gestationeerd. Van augustus 1937 tot het voorjaar van 1938 werd het kamp gebruikt door de I./SS Germania uit Veddel. Vanaf 1938 vonden er ongeveer een jaar Landwehr-oefeningen van verschillende troepen plaats in Wolterdingen. Gemiddeld 1 . 200 gevangenen in het kamp. Vervolgens werd de locatie tot november 1940 gebruikt door het Marinehoofdkwartier Noord, dat hier tussen 2. 000 en 4. 000 man voor een mogelijke landing in Engeland. Gedurende bijna drie jaar werden tankjagers en pioniers uit Munster in het kamp gehuisvest.
Na zware bombardementen in Hamburg vonden tot 150 burgers hier ook tijdelijke onderdak. Tot het einde van de oorlog bleef het gebied door de Wehrmacht in gebruik.
Twee dagen in april 1945 was het kamp het legerhoofdkwartier, waar een overeenkomst werd bereikt tussen het Duitse en Britse leger dat het gebied van de concentratiekamp Bergen-Belsen als neutraal.
Na het einde van de oorlog diende het kamp als doorgangsstation voor vluchtelingen, dwangarbeiders die terugkeerden naar huis, en voor de door de geallieerden bevolen denazificatie en militarisering terugkerende oorlogsdeelnemers, in sommige gevallen tot 1960.