Nummer 120 Squadron of No. CXX Squadron is een squadron van de Royal Air Force dat werd opgericht als een Royal Flying Corps-eenheid laat in de Eerste Wereldoorlog, een jaar na het einde van de oorlog werd ontbonden en vervolgens tijdens de Tweede Wereldoorlog opnieuw werd opgericht als een RAF Coastal Command-squadron. Hoewel het een maand na de Dag van de Overwinning in Europa opnieuw werd ontbonden, opereerde het tijdens en na de Tweede Wereldoorlog vrijwel onafgebroken, met maritieme patrouillevliegtuigen; meest recentelijk met de Hawker Siddeley Nimrod, gestationeerd op RAF Kinloss in Schotland tot de uitdienststelling van het type in maart 2010.  Het eskader werd het jaar daarop opnieuw ontbonden. No. 120 Squadron werd opnieuw opgericht in april 2018 op RAF Lossiemouth en werd op 31 oktober 2019 het eerste squadron dat werd uitgerust met de Boeing Poseidon MRA1 anti-onderzeeër oorlogsvoering (ASW) vliegtuigen. 

No. 120 Squadron van het Royal Flying Corps werd op 1 januari 1918 opgericht in Cramlington als een dagbommenwerpereenheid en was gepland om uitgerust te worden met Airco DH.9. De Eerste Wereldoorlog eindigde voordat het operationeel werd, omdat de DH.9's pas in oktober 1918 werden geleverd, dus het No. 120 Squadron bracht eind 1918 en 1919 door met communicatie- en postvluchten in West-Europa tot het op 21 oktober 1919 werd ontbonden. 

Het squadron werd op 2 juni 1941 opnieuw gevormd als onderdeel van Coastal Command in Noord-Ierland op RAF Nutts Corner; de eenheid was uitgerust met de Consolidated Liberator, die vloog tegen de U-bootdreiging in de oorlog in de Noord-Atlantische Oceaan. Het squadron ontving in juni de eerste Mark I Liberators en begon in september met negen vliegen vanaf RAF Aldergrove, Noord-Ierland en RAF Reykjavik, IJsland. Het aantal Liberators in september 1942 was gestegen tot zes Mark I, twee Mark II en drie Mark III. No. 120 Squadron bleef in februari 1943 het enige Coastal Command-squadron dat VLR (Very Long Range) Liberators vloog, met vijf Mark I en twaalf Mark III. 

No. 120 squadron was zeer succesvol in deze rol en bracht 14 U-boten volledig tot zinken; en kreeg een aandeel in het tot zinken brengen van nog eens drie personen, plus acht beschadigde personen.  Dit was het hoogste aantal dodende overwinningen binnen Coastal Command, bereikt tijdens vluchten vanuit Noord-Ierland, IJsland en ter ondersteuning van Operatie Overlord – de geallieerde invasie van Frankrijk in 1944. 

12 oktober 1942 – U-597 tot zinken gebracht door dieptebommen van Liberator H, gevlogen door Squadron Leader Terry Bulloch. 
15 oktober 1942 – (U-661 toegeschreven aan Liberator H, maar naoorlogse analyse wijst uit dat een aanval op U-615 geen schade veroorzaakte)
5 november 1942 – U-89 beschadigd nabij konvooi SC 107 (maar aanvankelijk werd aangenomen dat U-132 was gezonken)
8 december 1942 – (U-254 gecrediteerd, maar naoorlogs bewijs wijst erop dat het zonk bij een botsing met U-221 nabij konvooi HX 217)
10 december 1942 – U-611 tot zinken gebracht nabij konvooi HX 217 door dieptebommen van Liberator B
8 februari 1943 – U-135 beschadigd nabij konvooi SC 118
15 februari 1943 – U-225 tot zinken gebracht door Liberator S nabij konvooi SC 119 (maar aanvankelijk dacht dat het U-529 was))
21 februari 1943 – U-623 tot zinken gebracht nabij konvooi ON 166 door Liberator T
5 april 1943 – U-635 tot zinken gebracht nabij konvooi HX 231 door dieptebommen van Liberator N
5 april 1943 – U-594 beschadigd nabij konvooi HX 231
23 april 1943 – U-189 tot zinken gebracht door Liberator V
19 mei 1943 – (U-954 toegeschreven aan Liberator T, maar naoorlogse beoordeling geeft aan dat een aanval op U-731 geen schade veroorzaakte)
20 mei 1943 – U-258 tot zinken gebracht nabij konvooi SC 130 door dieptebommen van Liberator P
28 mei 1943 – U-304 tot zinken gebracht door dieptebommen van Liberator E
25 juni 1943 – U-200 tot zinken gebracht door Liberator H (maar aanvankelijk dacht dat het U-194 was))
20 september 1943 – (U-338 toegeschreven aan Liberator F, maar naoorlogse analyse geeft aan dat een aanval op U-386 geen schade veroorzaakte)
4 oktober 1943 – U-389 tot zinken gebracht door dieptebommen van Liberator X (maar aanvankelijk dacht dat het U-279 was))
8 oktober 1943 – U-643 tot zinken gebracht nabij konvooi SC 143 in samenwerking met No. 86 Squadron
16 oktober 1943 – U-470 tot zinken gebracht nabij konvooien ONS 20/ON 206 door Liberator Z in samenwerking met No. 59 Squadron
17 oktober 1943 – U-540 tot zinken gebracht nabij konvooien ONS 20/ON 206 door dieptebommen van Liberator H in samenwerking met No. 59 Squadron
6 maart 1944 – U-737 beschadigd door dieptebommen
9 juni 1944 – U-740 gecrediteerd, maar de naoorlogse beoordeling geeft schade aan maar niet tot zinken gebracht
29 april 1945 – U-1017 tot zinken gebracht door dieptebommen van Liberator Q
Na het einde van de oorlog tegen nazi-Duitsland in mei 1945 werd het squadron op 4 juni 1945 ontbonden op RAF Ballykelly.