Werkverschaffing Westerkwartier
Westerkwartier
Westerkwartier (Gronings: Westerketier of Westerketaaier) is een gemeente, die op 1 januari 2019 gevormd is uit de gemeenten Grootegast, Leek, Marum en Zuidhorn en een deel van de gemeente Winsum. Het aan Westerkwartier toegevoegde deel van Winsum is het gebied van de in 1990 opgeheven gemeente Ezinge; dit is ruwweg de streek Middag.
Het gebied dat de huidige gemeente Westerkwartier beslaat, bestond tot 1990 uit de gemeenten Ezinge, Oldehove, Grijpskerk, Zuidhorn, Aduard, Oldekerk, Grootegast, Marum en Leek. Acht hiervan werden in 1990 samengevoegd tot vier gemeenten: Zuidhorn, Grootegast en de bestaande gemeenten Marum en Leek. Ezinge werd toen samengevoegd met Winsum. Op 1 januari 2019 ontstond de huidige gemeente Westerkwartier.
Grootegast
Leek
Marum
Zuidhorn
Hoewel er in de beschikbare bronnen geen specifiek project in Zuidhorn wordt genoemd, was het Westerkwartier met dorp als Zuidhorn in de jaren dertig deel van de bredere regionale en landelijke werkverschaffingsnetwerken.
In andere gemeenten van Overijssel en de Gelderse vallei werden vergelijkbare projecten uitgevoerd, zoals:
Ontginning van hoogveengebieden en kanaalgraven
Aanleg van parken en openbare ruimtes
Grondwerkersprojecten in de delta en rond de Afsluitdijk
In dorpen als Zuidhorn, waar landbouw, veeteelt en tuinbouw sterk waren, kon werkverschaffing vooral gericht zijn op grondarbeid en ontginning, wat past bij de typische activiteiten van de Heidemij in die periode
Economisch: projecten brachten werk voor duizenden werklozen en stimuleerden lokale economieën
In Zuidhorn en het Westerkwartier was werkverschaffing in de jaren dertig waarschijnlijk een onderdeel van de landelijke strategie van de Rijksoverheid en de Heidemij, met een focus op zware, ongeschoold werk zoals grondontginning en parken aanleg. Hoewel er geen specifiek project in de bronnen wordt genoemd, past dit in de bredere context van werkverschaffingsprojecten
Een deel van gemeente Winsum. Het aan Westerkwartier toegevoegde deel van Winsum is het gebied van de in 1990 opgeheven gemeente Ezinge
Hoewel er in de beschikbare bronnen geen specifiek project in Winsum wordt genoemd, was het Westerkwartier met Winsum als kern in die tijd een gebied waar ontginnings- en werkverschaffingsprojecten plaatsvonden. In andere delen van Groningen, zoals de Tolberter Petten, kocht de N.V. Ontginningsmaatschappij De Vereenigde Groninger Gemeenten (VGG) grond voor ontginning en werkverschaffing. De VGG was een samenwerkingsverband van gemeenten, vaak in samenwerking met de Heidemij, en organiseerde grootschalige ontginningsprojecten met veel laagbetaald werk voor werklozen
Ezinge; dit is ruwweg de streek Middag.
Hoewel geen specifieke projectnamen voor Ezinge in de resultaten staan, was het Westerkwartier deel van het landelijke netwerk. Het is waarschijnlijk dat lokale gemeenten en de Heidemij werkverschaffingsprojecten organiseerden, zoals ontginningen, bos- en heidegebieden of parken, met werkkampen in de buurt
Oldehove
Oldehove (ook bekend als Oldeholtpade) maakt deel uit van de gemeente Weststellingwerf, die in de jaren 1930 werkverschaffingsprojecten kende
Deze projecten maakten deel uit van de bredere ontginnings- en infrastructuurwerken in de regio, zoals land- en heideontginning en kanaalgraving, die in de jaren dertig in het Westerkwartier en omstreken werden uitgevoerd
Hoewel er geen specifiek project in Oldenhove in de bronnen wordt genoemd, was Oldenhove inclusief Groningen en omliggende gemeenten een actief gebied voor werkverschaffing.
Grijpskerk
Hoewel er geen specifiek project in Grijpskerk in de bronnen wordt genoemd, was het Westerkwartier inclusief Groningen en omliggende gemeenten een actief gebied voor werkverschaffing. In Groningen bijvoorbeeld werd de ontginning van de Tolberter Petten (1929–1930) uitgevoerd door de VGG, met de Heidemij als technische leiding. Dit was een typisch werkverschaffingsproject: ontginningsarbeid op laag loon, gefinancierd met subsidies, en uitgevoerd door werklozen.
Kortom: In de jaren dertig was werkverschaffing in het Westerkwartier een onderdeel van een landelijk crisisbeleid, met de Heidemij als uitvoerder en grote ontginnings- en infrastructuurprojecten als kern. Hoewel geen specifiek project in Grijpskerk is gedocumenteerd, was de regio wel betrokken bij soortgelijke initiatieven in de provincie Groningen.
Zuidhorn
In Zuidhorn en het Westerkwartier was werkverschaffing in de jaren dertig een combinatie van landbouwwerkloosheid, overheidsgestuurde ontginings- en parkenprojecten, en zware handarbeid, vaak onder leiding van de Heidemij, met een sterke link tot de algemene crisismaatregelen in Nederland
Op basis van de beschikbare informatie is er geen aanwijzing dat er momenteel in Zuidhorn een werkverschaffingsproject is of was.
Aduard
Op basis van de beschikbare informatie is er geen aanwijzing dat er momenteel in Aduard een werkverschaffingsproject is of was.
Oldekerk
Hoewel er in de beschikbare bronnen geen specifiek project in Oldekerk zelf wordt genoemd, was de regio Westerkwartier in die tijd deel van het brede netwerk van werkverschaffingsprojecten in Groningen en de provincie. De lokale gemeenten en de VGG werkten samen met de Heidemij om werklozen tewerk te stellen in agrarische en infrastructuurprojecten
Grootegast
In de regio Grootegast werden in de 19e en 20e eeuw, zoals elders in Nederland, werkverschaffingsprojecten georganiseerd om werklozen tewerk te stellen bij grootschalige werken zoals land- en heideontginning, kanaalgraving en infrastructuur
Tijdens de economische crisis van de jaren 1930 en in de naoorlogse periode werden in dorpen als Oldeholtpade (in de gemeente Weststellingwerf) houten barakken gebouwd voor de opvang van werkende mannen
Deze barakken waren tijdelijke, eenvoudige gebouwen, vaak zonder verdiepingen, bedoeld als slaap- en werkverblijf in werkkampen.
Ze maakten deel uit van werkkampen waar de tewerkgestelden woonden tijdens hun arbeid, vaak onder leiding van de Nederlandse Heidemaatschappij (Heidemij)
De werkverschaffing was zwaar werk (50 uur per week), met laag loon en weinig sociale zekerheid
Deze barakken zijn later ook bekend als DUW-barakken (Dienst Uitvoering Werken), een term die werd gebruikt voor barakken gebouwd voor arbeiders in werkverschaffingskampen
Ze hadden vaak kenmerken zoals een centrale keuken, een grote licht- en luchtkap, en een uitgifteloket.
Werkverschaffing was een overheidspolitiek om werklozen te betrekken bij publieke werken, vaak zonder echte baan
In Weststellingwerf en omstreken werden deze barakken gebouwd voor de opvang van arbeiders in werkkampen, zoals in Oldeholtpade
Na de oorlog en in latere periodes werden sommige barakken hergebruikt voor andere doeleinden, zoals woon- of vakantiekampen
In Grootegast en de omringende dorpen werden tijdens de werkverschaffingsperiodes houten barakken gebouwd voor de huisvesting van arbeiders in werkkampen. Deze waren tijdelijke, functionele gebouwen, vaak zonder verdiepingen, en maken deel uit van de historische werkkampcultuur in Nederland