Goffert park / stadion

Het ontwerp voor het park werd geleverd door J.H. Schmidt en D. Monshouwer. De aanleg van het park door de Heidemij begon in 1935. Het was een van de vele Nederlandse projecten in het kader van werkverschaffing in de toenmalige crisistijd met grote werkloosheid. Omdat het een werkverschaffingsproject was, mochten er geen machines gebruikt worden; al het werk moest met de hand worden gedaan. Het park was vlak voor de Tweede Wereldoorlog, in 1939, gereed en werd hetzelfde jaar op 8 juli door Prins Bernhard geopend.

 

Als locatie voor Stadspark de Goffert is gekozen voor een driehoekige punt aan de zuidrand van de stad. Bouwlanden en bossen zijn getransformeerd tot een park. Nog steeds zijn hier en daar restanten van de oorspronkelijke verkaveling te herkennen. Restanten van de historische groenstructuur zijn de typische bebossing van grove den en overgebleven bosopstanden van voormalige landgoederen. Ook de aanwezigheid van parkbeplantingen als taxus, rhododendron en andere uitheemse bomen en struiken verwijzen naar het verleden.

Het oorspronkelijke stadion, naar ontwerp door D. Monshouwer, werd op 8 juli 1939 geopend door prins Bernhard. Het stadion werd in de jaren 30 tijdens de verplichte werkverschaffing door duizenden werkloze Nijmegenaren uitgegraven, waarbij 80.000 kubieke meter grond verplaatst werd. Dit gaf het stadion de bijnaam De Bloedkuul, vanwege de moeite in bloed, zweet en tranen die het handmatig uitgraven en bouwen kostte.  Op het moment van oplevering was het stadion qua capaciteit het derde stadion van Nederland, na Stadion Feijenoord en het Olympisch Stadion.

 

De naam Goffert is waarschijnlijk een bijnaam van een van de voormalige bewoners van de Goffertboerderij: de man was nogal grof gebouwd.