Werkverschaffingsprojecten

Ontginningen en aanleg bos, o.a.:

- Alteveer

- Arriën

- Landgoed Junne

- Landgoed Eerde

- en bij de Laarbrug

Laarbrug

Kamp Laarbrug bij Ommen is een voormalig werkverschaffingskamp uit de jaren 1930 dat later diende als opvang- en woonoord voor Molukse gemeenschappen, en tegenwoordig dienstdoet als camping

Gebouwd in de jaren 1930 als kamp in het kader van de werkverschaffing voor ontginningswerken en de aanleg van bossen in de omgeving van Ommen en Vilsteren.Latere functies: Was tijdens de Tweede Wereldoorlog in gebruik bij de Nederlandse Arbeidsdienst (NAD) en bood na de oorlog tijdelijk onderdak aan lokale gezinnen.

Landgoed Eerde

Het landgoed wordt al in de 14de eeuw bewoond door een roofridder. Kasteel Eerde werd in 1382 door de bisschop van Utrecht, die tevens landheer van Overijssel is, belegerd en na vijf weken in brand gestoken.

 

Het landgoed behoort sinds de 18de eeuw aan de familie Van Pallandt. In 1706 koopt Johan Werner van Pallandt het landgoed en in 1715 geeft hij opdracht tot het bouwen van een statige edelmanswoning, met een gracht en bijhuizen. Ook koopt hij grond bij en de havezate groeit uit tot 1664 ha.

 

Rond 1900 wordt het huis bewoond door Rudolf baron van Pallandt (1868-1913), die kinderloos op 44-jarige leeftijd overlijdt. Hij laat Eerde na aan zijn jachtvriend en verre neef Philip Dirk baron van Pallandt (1889-1979). Philip van Pallandt schenkt grote delen van het landgoed aan goede doelen. Het Laar aan de gemeente Ommen, het Eerder Achterbroek aan Vereniging Natuurmonumenten, de Besthmenerberg en omgeving aan Krishnamurti, een gebied van ruim 600 ha ten noorden van het kasteel (met daarin de zandverstuiving Sahara) aan Staatsbosbeheer. Philip van Pallandt, die tot de eerste generatie scoutingleiders behoorde, geeft ook delen van het landgoed in gebruik aan de padvinderij waaronder Ada's Hoeve voor de jongens en een terrein vlak naast het kasteel voor de meisjes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt op het aan Krishnamurti geschonken deel Kamp Erika gevestigd.

 

In 1933 verschaft Philip van Pallandt onderdak aan Joodse vluchtelingen op initiatief van de Nederlandse Quakerbeweging. In 1934 wordt het een internationale kostschool. De Quakerschool verhuist als het landhuis geconfisqueerd wordt door de Duitse bezetters, die er een kostschool voor Duitse kinderen in onderbrengt. Er worden ook wat Russen gevangen gehouden. Na de oorlog keert de Quakerschool terug op kasteel Eerde als Internationale School Eerde (Eerde International Boarding School)

 

Sinds 1982 zijn zowel het kasteel als het landgoed eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten (ruim 500 ha). te typen.

Junne

Voor de Tweede Wereldoorlog was er in Junne een werkverschaffingskamp, waar op het landgoed van de verzekeringsmaatschappij met rijkssteun en onder leiding van de Nederlandse Heidemaatschappij werkloze arbeiders uit het westen ontginningswerkzaamheden moesten verrichten.

Kamp Arriën

Kamp Arriën, bij Ommen was een werkkamp dat tijdens de Tweede Wereldoorlog gebouwd werd in opdracht van de Rijksdienst voor de Werkverruiming .

 

Ingebruikname december 1940

Gesloten augustus 1969

 

Kamp Arriën, gelegen aan de Brinkweg bij de stad Ommen, werd in 1940 voor de Rijksdienst voor de Werkverruiming, kortweg de werkverschaffing, gebouwd. Tot begin januari 1942 hebben werkeloze Nederlanders in het kamp gewoond. Zij werden ingezet bij zware grondwerkzaamheden. Het kamp was gebouwd voor 96 personen. Leider van het kamp was een kok/beheerder.

 

Vanaf januari 1942 tot de nacht van 2 op 3 oktober (Jom Kipoer) van dat jaar is het kamp in gebruik geweest als buffer voor Westerbork. Joodse mannen woonden in die periode als arbeider in het kamp en werden ingezet bij graafwerkzaamheden en wegenaanleg. In genoemde nacht zijn alle Joodse mannen uit de werkkampen, zo ook die uit Kamp Arriën, naar Kamp Westerbork afgevoerd. Hen was wijs gemaakt dat daar gezinshereniging zou plaatsvinden. Van vervoer was nauwelijks sprake. De barre tocht moest te voet worden afgelegd. Het werk werd beschreven als bezighouderij. Het redelijke rantsoen werd na enige tijd aanmerkelijk kleiner, omdat de bezetter het niet nodig vond om voldoende voedsel aan Joodse mensen te verstrekken.

 

Het kamp is na 1942 opvangcentrum voor evacués uit de Randstad geweest. Zij moesten wijken voor de activiteiten rond de Atlantikwall. Vanaf 1946 zijn de barakken, ten gevolge van de heersende woningnood, bewoond geweest door gezinnen uit de omgeving. In 1969 wordt het kamp gesloten en gesloopt.