Werkverschaffing 

- Egaliseren terrein rondom voormalig Fort de Ruyter (1937-1938) Fort de Ruyter ligt ten oosten van de Buitenhaven in Vlissingen, in de Nederlandse provincie Zeeland. Het is een nooit voltooid kustfort, waarvan de bouw in 1913 is begonnen. Nadat het werk enkele keren is stilgelegd, is de bouw van het fort rond de jaarwisseling 1919–1920 definitief gestaakt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is een deel van de fundamenten van Fort de Ruyter van een dak voorzien en gebruik als munitieopslag voor een Duitse luchtafweerbatterij. Na de oorlog zijn de betonnen fundamenten opgeblazen.

 

De werkverschaffing in Vlissingen gebeurde met name tijdens de crisisjaren (1930–1940) onder leiding van de toenmalige Vlissingse burgemeester Carel Albert van Woelderen. 

 

Projecten in Vlissingen 

In de jaren 30 werd Walcheren zwaar getroffen door de economische wereldcrisis. In plaats van gratis steun te verlenen, moesten werklozen zwaar handwerk verrichten. Grote projecten in en rond Vlissingen waren: 

De aanleg van het Nollebos: Tussen 1925 en de jaren 30 werd Fort de Nolle handmatig afgegraven en omgevormd tot het huidige Nollebos. 

De Centrale Werkverschaffing Walcheren: Een van de grootste provinciale projecten waarbij honderden mannen uit Vlissingen, Middelburg en Souburg handmatig een grote watergang/kanaal groeven voor de Polder Walcheren. 

Infrastructuur en Spuiboezem: Werklozen werden ingezet voor het verbeteren van de havens, wegen en de Vlissingse Spuiboezem om de havens op diepte te houden.